هوای پاک پاییزی احساس میکردم که یادم به خاطره ی باتو
بودن افتاد.چه خوش خاطره ای بودند!تنهامن وتوبودیم
ودوقلب بزرگ به وسعت دریااماافسوس دریایت پرموج بود!
باهرموجی یک سازی میزدومی خواست اثرش راروی ساحل
بگذارد.توباهرموجی که میزدی به طرفی میرفتی ومن همچون
دریای ارامی که هیچ طوفانی نمی تواندان رابه موج دراورد
اکتفاکرده بودم .
اری پاکم ،پاک ،پاک وساده هستم ساده ودل پاک چه تناسب
قشنگی داردپاک وساده عاشق همین دل بزرگم هستم
که به وسعت دریاست امادریایی بدون موج وهیچ طوفانی رانمی پذیرد.
